sobota, 31 października 2015

Dziwne .....

Osoby wrażliwe i nielubiące historii o duchach, strachach i dotknięciach nieznanego proszę o nieczytanie tego postu.
Czytasz na własną odpowiedzialność.

Pisałam kilka dni temu o wizycie na wiejskim cmentarzu, niedaleko mojego miasta, na którym pochowani są członkowie mojej rodziny ze strony obojga rodziców.
Do ogarnięcia mamy tam w zasadzie cztery groby. Dwa z nich są już bardzo stare, w jednym leży mój pradziadek, a w drugim bliżej nam nieznana krewna. Zmarła dość młodo, mając dwadzieścia sześć lat - w sumie wtedy była już starą panną, a obok niej pochowany jest w zbiorowej mogile mój dziadek, jego pierwsza żona, syn, córka, matka i może jeszcze ktoś - nawet nie wiem dokładnie. O przynależności Stanisławy do rodziny świadczy jej nazwisko, a o panieństwie końcówka -ówna w nazwisku. 
O tę mogiłę dbamy z mamą i jej brat. Tylko my w zasadzie. Pozostali wcisną czasem wiązankę starych, sztucznych, wypłowiałych kwiatów, bo przecież szkoda wyrzucić.
Nie muszę chyba dodawać, że takie coś ląduje natychmiast w śmietniku, wyniesione tam przeze mnie.
To taki dłuższy wstęp, ale konieczny.
Teraz do sedna.
Wczesną jesienią pojechałyśmy z mamą na ten cmentarz, żeby zrobić większe porządki. Przy grobie Stanisławy leżała wielka gruda gliny?, zlepionej ziemi?, coś w tym rodzaju. Wyglądało na to, że ktoś coś tam wywalił, zamiast wynieść do kosza lub przysypać. A co to takiego było?
Otóż rząd przed grobem naszej krewnej, pochowano niedawno kogoś na starym miejscu. Kustosz cmentarny ( grabarz), kopiąc dół dla nowego klienta, wykopał najwyraźniej jakieś resztki ze starego i zamiast zostawić to w dole, wywalił na wierzch. Nie wiedząc podczas sprzątania, co to jest, wrzuciłam te grudy do worka na śmieci, znajdując tam oprócz gliny coś, co przypominało uchwyt od trumny.
Nic więcej. Glina poszła na śmietnik, porządek został zrobiony, na jakiś czas wystarczy.
I teraz, przed świętem, zabraliśmy się znów za gruntowniejsze porządki. Zgrabiałam akurat ścieżkę pomiędzy grobem dziadka 
i Stanisławy, po wyrwaniu chwastów i w pewnej chwili patrzę, co mi się zahaczyło o grabie? 
Otóż była do szczęka, może żuchwa ludzka. Ze sporą ilością zębów.

Co zrobiłam? Grabiami wykopałam dziurę z boku grobu Stanisławy i zasypałam znalezisko. Odmówiłam modlitwę za zmarłych, 
a w domu zapaliłam świeczkę w tej intencji. 

Czyje to było? Nie wiem. Myślałam najpierw, że z tego starego grobu, rząd wcześniej, ale wtedy nic takiego nie znalazłam. Teraz myślę, że może owej krewnej. W sumie Ziemia jest w ciągłym ruchu i oddaje różne artefakty. Kamienie np.

Dziwne ......

44 komentarze:

  1. Jeżu, włos mi się zjeżył...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie też wtedy. Teraz już trochę ochłonęłam. Tak to jest ze starymi cmentarzami i grobami .... pierwszy raz coś takiego się mi zdarzyło.

      Usuń
  2. Faktycznie, przyjemne to nie było.
    Ania

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Lekki szok był ....
      Nieznana ciotka domaga się uwagi, czy co?

      Usuń
  3. Ja bym była za tym, że to przypadek i na dodatek ten grabarz zdaje się mocno niedbały. Krukowate też mogły do tego swoje dzioby dołożyć. Bez względu na przyczynę przyjemne to na pewno nie było.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam nadzieję, Marija, że moje pierwsze koncepcje są prawdziwe. Obecny kustosz to też mój krewniak, przezył ostatnimi czasy silne załamanie nerwowe i upadek ze szczytu na sam bruk.
      Co oczywiście nie tłumaczy takiego zaniedbania. Zresztą był akurat za pierwszym razem obok nas, a ja bez zastanowienia walnęłam surową krytykę tego, kto to zrobił. Dopiero potem pomyślałam, że to pewnie on.
      Krukowatych tam nie brakuje, ale dwa razy, w tym samym miejscu ..... ehhhh ......

      Usuń
  4. Tyle się łka o czczeniu zmarłych i godności zwłok, a jak przyjdzie co do czego ... no cóż.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ano właśnie, różnie z tym jest. Chociaż tutaj nie wiem, skąd się ta szczęka wzięła.
      Dlatego takie to dziwne było.

      Usuń
  5. Horror !! Ja dostałabym zawału serca !!!
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na pewno mnie ta sytuacja zaskoczyła.

      Usuń
  6. Troche straszo, ale w koncu ludzkie szczatki na cmentarzu to rzecz calkiem normalna. Myslalam, ze jakis duch Ci sie ukazal, miekkim ruchem dloni przyzywal Cie do siebie... chodz, Lidio, poprowadze Cie w zaswiaty... uuuuuu.....!!!! :))))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tam co drugi duch jest moim krewniakiem, to może krzywdy mi nie zrobią :) W zaświaty się nie wybieram, póki co.
      Wolałabym jednakże, aby te szczątki pozostały w ziemi, a nie szwendały się po powierzchni ;)

      Usuń
  7. Są bardzo delikatne - pajączek może umrzeć od zwykłego upadku na ziemię. Kiedyś bardzo bałam się takiego typu zwierzątek domowych, ale - jak większość ludzkich obaw - mój strach wynikał z braku ich poznania.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie wiedziałam o takiej delikatności. Może kiedyś będę chciała je poznać, póki co niekoniecznie ;)

      Usuń
  8. Rany Boskie! Znaleźć szczękę na cmentarzu... Oh! Pozdrawiam! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To prawie tak, jakby trafić szóstkę w totka ;) a nie zagrałam wtedy ... kurczę ;)

      Usuń
  9. No i nieprzyjemnie i strasznie bardzo. Ojciec miał kiedyś sen opowiadał, przejął się nawet. Po śmierci siostry stawiał pomnik na jej grobie, zostawiła na ten cel pieniądze, trochę dołożył ale to na marginesie a niedaleko był i jest grób starszej siostry i był bez pomnika i bardzo zaniedbany, oto śni się ojcu jego siostra Łucja i mówi w tym śnie: "Frani to pomnik a mnie co?"
    Poleciał szybko otoczył grób ramą drewnianą i zadbał. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Sen Twojego ojca bardzo ciekawy, ale ja tam wierzę, że faktycznie starsza siostra mogła się mu przyśnić.
      Wolałabym nie mieć snów z zębami na cmentarzu w roli głównej. Wystarczy mi na jawie.

      Usuń
  10. Przypomniał mi się cmentarz w Śremie i rodzinne groby, o które podczas wakacji tak gorliwie dbałam.
    Wykazałaś się zimną krwią, nie ma co!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ale nigdy kawałka szczęki nie wygrabiłaś ;)
      Nooo, ostatnio muszę się wykazywać ;) Jak nie mysz, to kawałek szczęki ....

      Usuń
  11. No ale właściwie co tu jest dusznego, strasznego i dotknięciowego? Szczęka zwyczajna...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie jest. Tak trochę. Zwyczajna, niezwyczajna, zalezy jak na to patrzeć.

      Usuń
    2. Eeeee... Myślałam po zapowiedzi, że rzucił się na Ciebie jakiś byt paranormalny i przeźroczysty - to by było coś!

      Usuń
    3. No dzięki .... może i się rzucił, a ja tego nie poczułam. Może dla niektórych takie znaleziska to chleb powszedni, ale dla mnie nie ;)

      Usuń
  12. Uważaj bo Ci się przyśni właściciel szczęki ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Albo właścicielka ;) i moze dowiem się, kim była ta tajemnicza krewna ;)

      Usuń
    2. hehe...paczajcie...nawet się nie boi ;p

      Usuń
    3. No nie boi się ;) Zawsze zdążę się wystraszyć ;)

      Usuń
  13. Odpowiedzi
    1. :) dzisiaj bacznie patrzyłam, czy gdzieś nie wylazła na nowo, ale chyba nie.

      Usuń
  14. A wyobraś sobie trzęsienie ziemi! Ileż to wówczas szczęk i innych ciekawych kostek walałoby sie na cmentarzach. i pewnie wala sie w miejscach, gdzie takowe trzęsienia mają miejsce. U nas niedbały, a może przez własne problemy roztrzęsiony człowiek też może wywalic na wierzch cos, co powinno zostać zakryte. A moze nie...? Wszak memento mori...! Jakież to swoja drogą dziwne i abstrakcyjne, ze posiadamy w sobie cos tak szpetnego jak szczęki i piszczele....I to własnie wytrzymuje próbe czasu. A nasza całą uroda opiera sie na skórze, która rozpada sie najszybciej.
    Pozdrowienia wieczorne, dość zadumane, zasyłam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pewnie tak jest, jak piszesz, Olu. Albo po powodziach. Trudno sobie to wyobrazić.
      Kustosz jest roztrzęsiony, jakoś tam funkcjonuje, ale co to za życie ..... ze szczytu na dno. To faktycznie bardzo tajemnicza sprawa, nie dojdziemy pewnie nigdy prawdy.
      Tak, skóra się rozpada, a wcześniej marszczy, a szkielet pozostaje na długi czas. I przez różnego rodzaju filmy, horrory czy średniowieczne wyobrażenie Śmierci - straszy.

      Dzisiaj taki zadumany dzień, nie da się ukryć.
      Pozdrawiam serdecznie, Olu :*

      Usuń
  15. Brrrr, nieprzyjemne znalezisko. Bardzo dobrze zrobiłaś, szczątki winny być w ziemi, a nie walać się ludziom pod nogami.

    OdpowiedzUsuń
  16. nie przeczytałam więc... nie mam sił na dodatkowe emocje... może za jakiś czas
    ale buziaki zostawiam :) :****

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oczywiście, Emuś.
      Może moja opowieść aż tak drastyczna nie jest, ale każdy z nas ma różną wrażliwość, więc dlatego napisałam to ostrzeżenie na początku. Żeby nikogo nie mieć na sumieniu ;)
      :******

      Usuń
  17. Upiorne. Sztuczne kwiaty to jakby jakaś taka nieszczerość coś nienaturalnego, nie dziwię się że nie tolerujesz tego.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie rozumiem jak można wcisnąć na czyjś grób stare, wyliniałe wiązanki, zamiast wywalić je do kosza albo zostawić kochanej mamusi na grobie np. ale nie, lepiej walnąć jakiejś tam, niewiadomokomu ....
      Tak, to upiorne.

      Usuń
  18. Odpowiedzi
    1. Niecodziennie wykopuje się coś takiego ;)

      Usuń
  19. Dopiero doczytałam teraz - w sumie to nic dziwnego, że na cmentarzu;) Gorzej, gdyby ta szczęka przykłapała za Tobą do chaty;)))) Modlitwa nie zaszkodzi, nikt Cie straszył nie będzie;) Ja tam się zmarłych nie boję - ja się boję żywych;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jakby nie było starym w dodatku ;) Archeologowie są przyzwyczajeni do takich odkryć - ja niekoniecznie ;)
      Wolałabym, żeby nic za mną nie kłapało hrehre .....
      "Żywi mogą więcej dziś od widm" ;)

      Usuń
  20. Rzeczywiście historyjka z dreszczykiem. Ale to się na cmentarzach zdarza, zwłaszcza jak grabarze są pod wpływem lub po prostu niedbali. Czasami za flaszkę załatwiają w ten sposób eksponaty studentom medycyny. To na pewno nie szczęka Twojej krewnej, za Nią warto odmawiać modlitwy, wspomnieć, zapalić świecę. Tacy nie do końca znani krewniacy też potrzebują pamięci, dobrze że dbasz o jej grób.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To wiejski cmentarz, więc studentów medycyny tam się nie uświadczy ;) a grabarz bywa raczej pod wpływem psychotropów - co na jedno czasem wychodzi.
      Mówisz, że to nie jej szczęka - możliwe ..... chciałabym zebrać się kiedyś do kupy i poszukać coś na jej temat i nie tylko, w Archiwum, ale na razie musi poczekać.

      Usuń

Bardzo miło mi, jeśli zostawiasz komentarz :) Każdy czytam i na każdy staram się odpowiedzieć.